به گزارش خط بازار؛ با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای کنگره آمریکا در آبانماه، فضای سیاسی این کشور بیش از پیش مورد توجه ناظران قرار گرفته است. تازهترین میانگین نظرسنجیها نشان میدهد دموکراتها در رأیگیری عمومی حدود ۶ امتیاز جلوتر از جمهوریخواهان هستند.
بسیاری از مراکز تحلیلی آمریکایی احتمال بازپسگیری اکثریت مجلس نمایندگان توسط دموکراتها را بالاتر از ۵۰ درصد ارزیابی میکنند. جمهوریخواهان در حال حاضر اکثریت باریکی در این مجلس دارند و دموکراتها برای تصاحب کنترل آن به کسب حدود ۵ کرسی نیاز دارند.
در مجلس سنا اما رقابت تنگاتنگتر است؛ جمهوریخواهان با ۵۳ کرسی در مقابل ۴۷ کرسی دموکراتها قرار دارند و دموکراتها برای رسیدن به اکثریت نیازمند کسب حداقل ۴ کرسی هستند. برخی مدلها احتمال حفظ اکثریت توسط جمهوریخواهان را کمی بیشتر میدانند، در حالی که شماری از بازارهای پیشبینی و نظرسنجیها رقابت را بسیار نزدیک توصیف کردهاند.
رسانهها و تحلیلگران آمریکایی در بررسی سناریوهای مختلف تأکید دارند که نتیجه این انتخابات میتواند مسیر سیاست خارجی دولت را تحت تأثیر قرار دهد. در صورتی که دموکراتها موفق به کسب اکثریت در مجلس نمایندگان شوند، انتظار میرود نظارت کنگره بر عملکرد دولت افزایش یابد و برخی طرحهای اجرایی با محدودیتهای بیشتری روبهرو شوند.
اگر دموکراتها بتوانند در سنا نیز پیشروی کنند، امکان هماهنگی میان دو مجلس برای اعمال فشار بر قوه مجریه بیشتر خواهد شد. در مقابل، حفظ اکثریت جمهوریخواهان در هر دو مجلس یا حداقل در سنا، به تداوم سیاستهای فعلی کمک میکند و مانع از ایجاد بنبستهای جدی در مسیر قانونگذاری میشود.
از منظر پرونده ایران، تحلیلگران آمریکایی بر این باورند که تغییر ترکیب کنگره میتواند بر سه محور اصلی تأثیر بگذارد: ادامه تنش نظامی، شدت تحریمها و احتمال گشایش دیپلماتیک. در سناریوی افزایش نفوذ دموکراتها، بهویژه در مجلس نمایندگان، احتمال تقویت نظارت کنگره بر هزینههای نظامی و سیاستهای تحریمی وجود دارد.
برخی کارشناسان آمریکایی معتقدند در چنین فضایی، فشار برای کاهش هزینههای درگیری و بررسی گزینههای دیپلماتیک افزایش مییابد، هرچند تصمیم نهایی همچنان در اختیار دولت خواهد بود. در این شرایط، امکان کاهش تدریجی شدت برخی محدودیتها یا فراهم شدن فضای مذاکره، بیش از وضعیت فعلی محتمل ارزیابی میشود.
در مقابل، اگر جمهوریخواهان اکثریت خود را حفظ کنند، بهویژه در سنا، تداوم رویکرد فعلی محتملتر است. تحلیلگران آمریکایی تأکید دارند که در این سناریو، فشار حداکثری اقتصادی و محدودیتهای موجود میتواند ادامه یابد و فضای مانور دیپلماتیک محدودتر باقی بماند. با این حال، حتی در این حالت نیز برخی ناظران یادآور میشوند که فرسایش ناشی از تداوم تنش و هزینههای اقتصادی آن، میتواند در میانمدت انگیزههایی برای بازنگری در سیاستها ایجاد کند.
کارشناسان معتقدند نتیجه نهایی انتخابات میاندورهای بیش از آنکه مسیر سیاست خارجی آمریکا را بهطور کامل تغییر دهد، بر سرعت و شدت اجرای سیاستهای موجود اثر خواهد گذاشت. ترکیب کنگره میتواند بر بودجههای نظامی، تمدید یا تشدید تحریمها و میزان حمایت از گزینههای دیپلماتیک تأثیر بگذارد، اما تصمیمگیری راهبردی همچنان در اختیار قوه مجریه باقی میماند. با توجه به فاصله زمانی باقیمانده تا برگزاری انتخابات، تغییرات در فضای سیاسی و نتایج نظرسنجیهای جدید میتواند تصویر فعلی را دستخوش تحول کند. از این رو، دنبال کردن دقیق روند این انتخابات برای درک بهتر جهتگیریهای آتی واشنگتن در قبال پرونده ایران ضروری به نظر میرسد.