گوشیها و خودروهایی که با خون انسان شارژ میشوند
کنگو و مصیبتی به نام معادن کبالت
معادن بردهداری مدرن
ماده معدنی نایانی به نام کبالت
ذخایر کبالت، سنگینهایی شبیه و اندازه «کشمش» است که در امتداد پوسته بیرونی زمین تشکیل میشود، لذا میتوان آن را طی حفاریهای کمعمق استخراج کرد. در نقاطی که شرکتها و معادن صنعتی کنگو سنگ و نخاله خود را خالی میکنند، شرکتهای دیگر کودکان و زنان این کشور را برای یافتن و جمعآوری تکههای کبالت به کار میگیرند.کارا درباره شرایط وحشتناک زندگی معدنچیان کبالت در کنگو میگوید: «بسیاری از آنها در کلبههایی با سقف برزنتی و کنفی بدون سیستم آب و فاضلاب بدون دسترسی به مراقبتهای بهداشتی و فرصتهای آموزشی زندگی میکنند. در مناطق زندگی این معدنچیان برق به ندرت وجود دارد و تنها تعداد کمی از آنها تا به حال شانس دیدن یک تلفن همراه دوربیندار را در زندگی خود داشته است.»استخراج کبالت همواره با خطرات بسیاری همراه بوده، از جمله مرگ کودکانی که در تونلهای معادن زنده به گور میشوند و اجساد آنها هرگز پیدا نمیشود. این درحالی است که حتی اگر آنها از کار در معادن کبالت هم جان بهدر ببرند تا آخر عمر باید با جراحات بزرگ و خطرناک سر کنند.افزون بر آن، اغلب کارگران معادن کبالت در ناامنی جسمی و روانی کار میکنند، بسیاری اگر قربانی تجاوزهای جنسی و خشونتهای فیزیکی نشوند، قربانی کلاهبرداری، فساد، آوارگی و فقر شدید میشوند.
کبالت به این دلیل که در آن بقایای اورانیوم رادیواکتیو یافت میشود، مادهای سمی است، لذا تماس با آن یا استنشاق آن مضر است. معدنچیان کنگویی که بدون تجهیزات و لباس محافظ در معادن کبالت کار میکنند، از سرطان، بیماریهای تنفسی، سقط جنین، سردرد و بیماریهای دردناک پوستی رنج میبرند و دارای کودکانی با نقصهای مادرزادی و مشکلات رشدی و تشنج هستند.بسیاری از کارگران معادن کبالت در جمهوری دموکراتیک کنگو را کودکان تشکیل میدهند که برای جدا کردن کبالت از سنگهای معدن مجبور هستند تا زانو در آب و در معرض مواد سمی موجود در کبالت باشند. دستمزد روزانه این کودکان که بسیاری از به همراه مادرانشان در این معادن کار میکنند، کمتر از دو دلار است.همه اینها درحالی رخ میدهد که غولهای فناوری دنیا از جمله تسلا و آیفون در وبگاههای خود از تعهد به مراعات حقوق بشر، عدم کار کودکان، زنجیرههای تأمین پاک (یعنی غیرآلاینده)، شفافیت مالی و رویههای اخلاقی خود سخن میگویند، درحالی که به آنچه در کنگو رخ میدهد، با آنچه افرادی چون ماسک و جابز میگویند، کاملاً در تضاد و تعارض است.اگرچه در سالهای اخیر تعدادی از غولهای فناوری و شرکتهای خودروهای برقی و باتری به طرحهای پاکسازی زنجیرههای تأمین و پایان دادن به نقض حقوقبشر و کار کودکان پیوسته و سندیکاهایی مانند سندیکای جهانی باتری (GBA) و ابتکار عمل مسئولانه در برابر مواد معدنی (RMI) را تشکیل داده و شرکتهایی چون آپل، آمازون، بوئینگ، مایکروسافت، متا و تسلا عضویت دارند، اما هیچیک از پروتکلهای آنها شامل کنگو نمیشود تا شرایط کار برای معدنچیان کنگویی همچنان خارج از هر چارچوب و قاعده کاری باشد.
برای درک بهتر این فاجعهای که در کنگو رخ میدهد، فقط کافی به این برآورد توجه کنید که ماسک، ثروتمندترین مرد جهان به 600 تن کبالت از منطقه «کاتانگا» در جنوب شرقی جمهوری دموکراتیک کنگو نیاز دارد، این 4 برابر بیشتر از کبالتی است که تسلا در سال 2019 نیاز داشت، بنابراین تقاضا برای این ماده معدنی به شدت درحال افزایش است و استخراج این مقدار کبالت در کنگو به بهای بسیار سنگینی تمام میشود، نه قیمتی که به بهای دلار محاسبه شود، بلکه به قیمت جان انسانها.بهرهبرداری از ماده بسیار ارزشمند کبالت توسط پنج غول فناوری بخشی از یک سیستم کار اجباری است که منجر به مرگ و جراحات جدی دهها هزار کودک میشود که در موارد بسیاری مرگ آنها در پی دارد.تصاویر ثبتشده و موجود در اسناد ارائهشده به دادگاههای آمریکا اندامهای ناقص و تغییر شکلیافته کودکان معدنچی را نشان میدهد، ریزش تونلها و شرایط کاری ناایمن به عنوان دلایل این واقعیت غمانگیز ذکر شدهاند. این کودکان روزانه دستمزد نا چیز 1.5 تا 2 دلار را دریافت میکنند. شش روز در هفته کار میکنند و اغلب به دلیل فقر، تحصیل را رها میکنند تا کار کنند.
منبع: فارس
