سلام نظامی به بزرگترین کارخانه پولساز ایران/تغییرات ساختاری در محور توسعه ایران
به گزارش خط بازار؛ استفاده از «بیمه دریایی» و سازوکارهای اقتصادی، نه تنها راهکاری برای مدیریت تردد کشتیهاست، بلکه میتواند درآمدی سالانه بین ۵ تا ۱۳.۵ میلیارد دلار برای منطقه ایجاد کند و تنگه هرمز را از نقطهای همیشگی تنش، به الگویی موفق از مدیریت اقتصادی گلوگاههای جهانی تبدیل نماید.
تنگه هرمز همچنان شریان اصلی جریان انرژی جهان محسوب میشود. طبق آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و فرآوردههای آن از این آبراه عبور میکند؛ رقمی که معادل نزدیک به یکپنجم تجارت نفتی کل کره زمین است. همین وابستگی متقابل باعث شده است که هرگونه اختلال امنیتی یا سیاسی در این منطقه، بلافاصله شوکهای شدیدی را به بازارهای انرژی آسیا، اروپا و آمریکا وارد کند.
در دهههای گذشته، قدرتهای جهانی تلاش کردند که با ابزارهای نظامی و حضور ناوگانهای جنگی، امنیت این مسیر را تضمین کنند. اما تجربه نشان داده است که کنترل صرفاً نظامی، اگرچه بازدارندگی ایجاد میکند، اما نمیتواند ثبات پایدار در تجارت جهانی برقرار کند. کارشناسان حملونقل دریایی معتقدند که آینده این گذرگاه، نه در تیراندازی، بلکه در تدوین قواعد اقتصادی و حقوقی روشن نهفته است.
ایدهای نوین که اخیراً مورد توجه قرار گرفته، استفاده از «بیمه دریایی» به عنوان ابزار اصلی مدیریت تردد است. در تجارت جهانی، تقریباً هیچ کشتی تجاری بدون پوشش بیمهای معتبر اجازه عبور ندارد. پیشنهاد میشود چارچوبی مشخص تعریف شود که در آن، شرکتهای کشتیرانی برای عبور ایمن از تنگه هرمز، ملزم به استفاده از بیمهنامههایی باشند که توسط نهادهای تأییدشده صادر شدهاند. این روش، مدیریت تردد را از حالت فیزیکی و نظامی خارج کرده و به دنیای قوانین مالی و حقوقی منتقل میکند.
این رویکرد دو مزیت بزرگ دارد: اول اینکه محیطی شفاف و قابل پیشبینی برای تجار فراهم میکند و دوم اینکه ظرفیت اقتصادی عظیمی ایجاد مینماید.
برخی برآوردها نشان میدهد که با پیادهسازی چنین سیستمی، میتوان سالانه بین ۵ تا ۱۳.۵ میلیارد دلار درآمدزایی کرد. علاوه بر این، امکان طراحی سیاستهای اقتصادی هوشمند نیز وجود دارد؛ به طوری که نرخ خدمات بیمهای بتواند بر اساس میزان همکاری کشورهای مختلف با مقررات دریایی تنظیم شود.
ادی فیشمن، عضو اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا، نیز در تحلیلهای خود اشاره کرده که تغییر قواعد مالی و ارزی در این مسیر، میتواند ساختار سنتی معاملات انرژی جهان را تحت تأثیر قرار دهد.
اگر تنگه هرمز بتواند با پذیرش استانداردهای بینالمللی و مقررات شفاف، از یک نقطه تنش به نمونهای از مدیریت اقتصادی تبدیل شود، قطعاً نقش خود را به عنوان شاهراه انرژی جهان تثبیت خواهد کرد.
در نهایت، ترکیبی از قدرت امنیتی و ابزارهای اقتصادی، کلید حل معمای تنگه هرمز است. با بکارگیری سازوکارهای بیمهای، میتوان هم امنیت تجارت را حفظ کرد و هم فرصتهای طلایی اقتصادی را برای همه ذینفعان خلق نمود.
منبع: فارس