سه سناریو پیش روی بازار طلا/ قیمت طلا به ۵۵۰۰ دلار می رسد؟
به گزارش خط بازار؛ بازار جهانی طلا پس از تصمیم اخیر فدرال رزرو وارد مرحلهای حساس شده است. قیمت هر اونس طلا که پس از تصمیم بانک مرکزی آمریکا ابتدا تحت فشار قرار گرفت، در ادامه دوباره صعود کرد و در ۱۸ سپتامبر به حدود ۴۳۷۲ دلار رسید. این رفتار نشان میدهد که مسیر آینده طلا تنها به نرخ بهره آمریکا وابسته نیست و متغیرهایی مانند دلار، بازده اوراق خزانه، تورم، نفت و ریسکهای ژئوپلیتیک نیز در تعیین جهت بازار نقش دارند.
فدرال رزرو در نشست ۱۶ سپتامبر نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و محدوده آن را به ۳.۷۵ تا ۴ درصد رساند. در برآوردهای جدید این بانک، تورم PCE برای پایان سال ۲۰۲۶ حدود ۳.۷ درصد و تورم هسته ۳.۴ درصد پیشبینی شده است؛ در حالی که هدف تورمی فدرال رزرو ۲ درصد است. میانه برآورد اعضای کمیته نیز نرخ بهره ۴.۱ درصدی در پایان سال را نشان میدهد.
این ارقام یک پیام مهم برای بازار طلا دارد: سیاست پولی آمریکا هنوز بهطور کامل به نفع طلا تغییر نکرده است. نرخ بهره بالاتر معمولاً بازده داراییهای دلاری را جذابتر میکند و در صورت افزایش بازده واقعی اوراق خزانه، میتواند فشار نزولی بر طلا ایجاد کند. بنابراین در کوتاهمدت، احتمال اصلاح قیمت همچنان وجود دارد.
با این حال، واکنش بازار به تصمیم فدرال رزرو نشان داد که رابطه میان نرخ بهره و طلا خطی نیست. طلا پس از افت اولیه در روز تصمیم، در روزهای بعد بیش از ۲ درصد رشد کرد و به بالاترین سطح یک هفتهای رسید. کاهش قیمت نفت و عقبنشینی بخشی از فشار ناشی از بازده اوراق و دلار، از عوامل حمایتکننده بازار بودند.
در چنین شرایطی، سناریوی اول، سناریوی پایه است. اگر دلار افزایش شدیدی نداشته باشد، بازده اوراق در سطوح بالاتر تثبیت نشود و تورم آمریکا بهتدریج کاهش پیدا کند، طلا میتواند پس از نوسانهای مقطعی به سمت محدوده ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار حرکت کند. در این سناریو، عدد حدود ۴۸۰۰ دلار برای پایان ۲۰۲۶ یک برآورد مرکزی است؛ البته با اطمینان متوسط و نه بهعنوان یک هدف قطعی.
سناریوی دوم، مسیر صعودی طلاست. اگر ریسکهای ژئوپلیتیک افزایش پیدا کند، دلار تضعیف شود یا بازده واقعی اوراق کاهش یابد، تقاضا برای طلا بهعنوان دارایی پوشش ریسک میتواند افزایش پیدا کند. در چنین شرایطی، عبور پایدار از ۴۵۰۰ دلار اهمیت زیادی پیدا میکند و بازار میتواند در ادامه محدوده ۵۰۰۰ تا ۵۵۰۰ دلار را آزمایش کند. البته تحقق این سناریو نیازمند مجموعهای از عوامل حمایتی است و صرفاً با افزایش تقاضای سرمایهگذاران قابل تضمین نیست.
سناریوی سوم، مسیر اصلاحی یا نزولی است. اگر تورم آمریکا بالاتر از انتظار باقی بماند و فدرال رزرو به سمت افزایش بیشتر نرخ بهره حرکت کند، احتمال تقویت دلار و افزایش بازده اوراق بیشتر میشود. در چنین شرایطی، هزینه فرصت نگهداری طلا افزایش یافته و قیمت میتواند ابتدا به سمت ۴۲۰۰ دلار و در صورت تشدید فشار فروش، به محدوده ۴۰۰۰ تا ۴۲۰۰ دلار بازگردد.
بنابراین نقطه حساس بازار در هفتهها و ماههای آینده، محدوده ۴۲۰۰ تا ۴۵۰۰ دلار خواهد بود. ماندگاری بالای ۴۲۰۰ دلار، ساختار صعودی میانمدت را کاملاً از بین نمیبرد؛ در مقابل، تثبیت بالای ۴۵۰۰ دلار میتواند احتمال حرکت به سمت اهداف بالاتر را افزایش دهد.
در مجموع، دادههای فعلی نه از سقوط پایدار طلا حمایت میکنند و نه امکان رشد بدون اصلاح را تأیید میکنند. سناریوی محتملتر، ادامه نوسان شدید در کنار تلاش بازار برای عبور از مقاومت ۴۵۰۰ دلار است. مسیر نهایی نیز بیش از هر چیز به سه متغیر بستگی خواهد داشت: سیاست پولی فدرال رزرو، مسیر دلار و بازده اوراق خزانه آمریکا.
بر این اساس، برآورد فعلی برای پایان ۲۰۲۶، محدوده ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار در سناریوی پایه است؛ در حالی که محدوده ۵۰۰۰ تا ۵۵۰۰ دلار بهعنوان سناریوی صعودی و ۴۰۰۰ تا ۴۲۰۰ دلار بهعنوان سناریوی اصلاحی قابل بررسی است. این اعداد باید با انتشار دادههای جدید تورم، اشتغال و تصمیمهای بعدی فدرال رزرو مرتباً بازبینی شوند.
منبع: خط بازار
