آغاز به كار رسمي حزب عهد ايران/ما استقلالطلب و ضد انواع استعماریم
به گزارش خط بازار؛ علي باقري دبيركل حزب عهد ايران از آغاز فعالیت این حزب خبر داد.
چرا «عهد ايران»؟
«حزب عهد ايران» پس از برگزاري كنگره تاسيسي، پروانه رسمي فعاليت را دريافت كرد و از امروز فعاليت عمومي خود را آغاز ميكند. كلمه «عهد» در نامِ حزب، سرواژه سه آرمانِ «عدالت»، «همبستگي» و «دموكراسي» است. در مسير تحقق اين آرمانها، عهد ايران حزبي است اصلاحگر، راهبردمحور و توسعهگرا.
«عهد ايران» عهدي است با ايران و براي ايرانيان. واژه «ايران» در نام حزب نشانهاي است از اينكه فرزندان ايران و دلبسته و دغدغهمند ايرانيم؛ ايراني كه هم آب و خاك ما، هم يك دولت-ملتِ معاصر، هم يك فرهنگ و تمدن ريشهدار و هم يك جامعه زنده و پويا است.
«عهد ايران» به دنبال تحقق عهد و توافق و قراردادي ميان همه ايرانيان از يك سو و بين دولت و ملت از سوي ديگر است كه پايه و مايه باليدن ايران شود و ايران را خانه امن و پذيرا و دلخواهي براي زندگي شكوفاي همه ايرانيان كند.
عهد ما در دو كلمه «آرمانگرايي واقعنگرانه» است. با التزام به «آرمانگرايي واقعنگرانه»، ما در پي تقويت سه «همبسته»ايم:همبسته «عدالت و آزادي»، همبسته «امنيت و توسعه» و همبسته«حكومت و جامعه». ما به دنبال تقويت رابطهاي همافزا و نه همفرسا ميان اجزاي اين سه همبستهايم.
به باور ما، توجه به اين سه همبسته و منظومهاي از آرمانها و روشها كه در ادامه معرفي ميشوند و آن را لازمه بقا و ارتقاي ايران ميدانيم، بهطور منسجم و يكجا در حزب سياسي ديگري جمع نشده بود و در نتيجه، بنيانگذاران حزب عهد ايران را به ضرورت تاسيس حزبي راهبردمحور با اين آرمانها و التزام به اين روشها رساند.
ما كيستيم؟
موسسان حزب عهد ايران كه از كنشگران اصلاحگر دهههاي اخير ايران هستند، در دل افت و خيزها و تلاطمهاي سياسي سالهاي اخير يكديگر را يافتند و حول اين پيمان و ضرورت دست به دست هم دادند و «همعهد» شدند: بايد براي ايران در ميدان بمانيم و از فرصتسازي و گشايشگري براي ساختن ايران از مسيري اصلاحگرانه فاصله نگيريم.
ما مسلمان، ايراني و اصلاحگريم و در عين حال، تكثر گرايشهاي سياسي و باورها و سبكهاي زندگي را به رسميت ميشناسيم و از حق فعاليت سياسي قانوني همه ايرانيان دفاع ميكنيم.
ما از تبار اصلاحگران دو سده گذشته ايرانيم، از پيش از مشروطه تا امروز، روي دوش آنها ميايستيم و وامدار و درسآموز تجربههاي ارزشمند آنها هستيم.
سياست براي ما هنر حل مساله است. ما ديگر نيروهاي دغدغهمند در كشورمان را بخشي از «راهحل» ميخواهيم و نه بخشي از «مساله» و در اين مسير آماده ائتلافهاي حلمسالهاي با نيروهايي هستيم كه در كشف و حل هر مساله كوچك و بزرگ در ايرانمان آماده همافزايياند. افزايشِ همزمانِ قدرت حل مساله نهادهاي عمومي و ديوانسالاري حكمراني و توانِ متشكلِ نهادهاي سياسي و مدني حلمسالهگرا نيز از اهداف كانوني ما است.
سياستورزي براي ما پيشهاي شريف و ديگردوستانه و در خدمت «خير همگاني» است و نه مسيري براي كسب منافع شخصي و «قدرت براي قدرت». در نگاه ما، هم اخلاق، حساسيت به سرنوشت جمعي و سياستورزي براي بهبود اين سرنوشت را ميطلبد و هم سياستورزي چارچوبي اخلاقي دارد.
ما از سياست دادگرانهاي دفاع ميكنيم كه اولويتش خدمت به بهبود زندگي ضعيفترين و محرومترين شهروندان و قربانيان تبعيض و نابرابري باشد و به همه هموطنانمان فرصتِ تاثيرِ بر سرنوشت همگاني در همه سطوح (از حزب تا سياستِ محلي و ملي) بدهد.
ما در مسير چنين سياستورزي دادگرانهاي ميكوشيم به سلامت اقتصادي اعضايمان حساس باشيم، به اخلاقِ سياست از جمله پرهيز كامل از انواع فساد پايبند بمانيم و به تقدمِ ملاحظات امنيت ملي و منافع ملي و اقتضائات بسطِ خير همگاني بر منافع حزبي و جرياني ملتزم باشيم.
ما در عهد ايران ميكوشيم حزبي بسازيم كه هم به تامين خير و منافع همگاني ايرانيان كمك كند، هم رشد طبقه متوسط را هدف بگيرد و هم مدعيالعموم فقرا و مستضعفان و بيصدايان و بيپناهان ايران باشد.
آرمانهاي ما چيست؟
ما آرمانگراييم و آرمانهايمان عدالت، آزادي، توسعه و آباداني، مردمسالاري، امنيت و صلح عزتمندانه و پايدار، معنويت، برابري، همبستگي و رفاه براي زندگي بهترِ همه ايرانيان در ايران قوي است. اين آرمانها در امتداد آرمانهاي مشروطه، نهضت ملي، انقلاب اسلامي و جنبش اصلاحات اس
براي ما عدالت معيار و «ارزش مادر» در سياست است، دموكراسي سازوكار مشاركت و پاسخگويي است، همبستگي شرط زندگي مشترك در جامعه متكثر است، آزادي و برابري حقوق بنيادين شهرونداناند و توسعه، امنيت و رفاه اهداف كانوني سياست عمومياند.
بقا و ارتقاي ايران و جمهوري اسلامي ايران جهتبخشِ ما است. براي بقاي ايران تقويت همه مولفههاي نرم و سختِ «قدرت ملي ايران» (قدرت و بازدارندگي نظامي، قدرت اقتصادي، ديپلماسي نيرومند، رضايت شهروندان و قدرت معنايي) مورد توجه و حمايت ما است. البته امنيت ملي را مقيد به قانون، اخلاق، ضرورت، تناسب، پاسخگويي و حقوق اساسي شهروندان ميدانيم. همچنين حمايت گرممان از بقاي ايران و جمهوري اسلامي ايران به معناي تاييد همه سياستها و رويههاي نظام سياسي نيست. براي ارتقاي ايران نيز توسعهگرا و پويشگرِ آباداني ايرانيم و تحقق لوازم توسعه فراگير، پايدار، متوازن، همهجانبه، مردمسالارانه و عادلانه ايران را جدي ميگيريم.
ما عدالتخواه و دادگريم و مبناي اصلي براي داوري درباره نهادهاي اجتماعي و سياسي را عدالت ميدانيم. عدالتي كه ميطلبيم مستلزم به رسميتشناسي تكثر اجتماعي شهروندان، تقويت نمايندگي سياسي اين گروههاي متكثر و بازتوزيع عادلانهترِ منابع و منافع و خيرات ميان اين گروهها است. عدالتي كه ميجوييم «طراحي نهادي» ميطلبد و مستلزم رفع «بيعدالتيهاي درمانپذير» و كاهش انواع نابرابري، فقر، تبعيض، طرد، فرودستسازي و فساد است. اين دادگري، چند وجهي است و بسط عدالت اقتصادي، عدالت جنسيتي، عدالت ديجيتال، عدالت قضايي، عدالت آموزشي، عدالت در سلامت، عدالت زيستمحيطي، عدالت سياسي، عدالت منطقهاي، عدالت فضايي و عدالت جهاني را ميطلبد.
ما استقلالطلبيم و ضد انواع استعمار و استثمار و تجاوزگري. ما استقلال راهبردي ايران را كه به ويژه با راهبري رهبران كبير و شهيد انقلاب و خون شهداي جنگهاي تحميلي هشتساله و ۱۲ روزه و رمضان و نبرد هرمز و مقاومت ايرانيان آبياري شده است، يكي از مهمترين داراييهاي راهبردي ايران ميدانيم، در عين اينكه ايران را، نه در انزوا كه در منطقه و جهان «حلقه وصلي قدرتمند و پايدار» ميخواهيم. كمك به پاسداشت و حفظ اين استقلال راهبردي از مهمترين وظايف ما ايرانيان و لازمه حفظ و بالندگي ايران در صحنه پرآشوبِ منطقهاي و متغيرِ جهاني است.
ما نهادهاي علم و فناوري را جهاني ميدانيم و به ذخيره علم و تجارب بشر تكيه ميكنيم، اما غربگرا نيستيم. يعني ضمن بهرهگيري از تجارب ساير ملل و الهام گرفتن از دستاوردها و درس گرفتن از ناكاميهايشان، الگويي از توسعه و آباداني را ميجوييم كه با ميراث نهادي و تاريخيمان در ايران پيوند دارد و ضمن حفاظت از طبيعت و سرمايههاي فرهنگي و تمدنيمان، ظرفيت حل مسائل جامعه ايران را افزايش ميدهد. ما به آثار استعمار، نه فقط در صورت استثمارِ آشكار و پروژههاي خشونتپرور و جنگافروز و كشورگشا كه در شيوه فهم ما از خود، تاريخ، جامعه و سياست توجه داريم و استعمارزدايي از دانش سياسي و اجتماعي و سياست عملي را لازمه سياستورزي ملي در جنوب جهاني ميدانيم.
ما مردمسالاريم و حامي فراگيرتر، تكثرپذيرتر و مردمسالارانهتر شدن نهادها و سياستهاي عمومي.«مشاركت»، «نمايندگي» و «پاسخگويي» جانمايههاي مردمسالارياند. ما نيز به دنبال افزايش مشاركت شهروندان در همه سطوح حكمراني و تقويت نهادهاي نمايندگي شهروندانيم، از جمله در احزاب و سمنها و سنديكاها. پاسخگو بودن خودمان و پاسخگو كردن نيروهاي سياسي و حكمرانان نيز از اهداف ما است.
ما آزاديخواهيم. به همين دليل حامي «رفع سلطه» در ايران و منطقه و جهان و صيانت از حقوق و آزاديهاي اساسي، حقوق شهروندي و حقوق اجتماعي همه شهروندان ايران و حقوق بشر همگانيم. دفاع از آزاديهاي مدني و سياسي از اركان سياستورزي ما است. ما سعادت و رستگاري را جمعي ميدانيم و همبستگي براي ما يك آرمان است؛ اما همبستگياي كه تكثرپذير و پلساز باشد. ما هم با هموطنانمان در ايران همسرنوشتيم و هم از بسياري جهات خود را با اهالي كشورهاي همسايه در منطقه و همنوعانمان در جهان همسرنوشت ميبينيم.
برخي مسائل ما با همبستگي و همكاري در سطح محلي و ملي و برخي ديگر با همكاري و همبستگي در سطح منطقهاي و پارهاي ديگر با همكاري و همبستگيهاي در سطح جهاني قابل حل است. ما هم شهروند ايرانيم، هم عضو امت اسلامي و جنوب جهاني و هم ساكن جهان. از همين رو براي تقويت همبستگيهاي ملي و ديني و عدالتخواهانه جهاني خواهيم كوشيد.
ما ايرانيايم و انسجام ملي و بالندگي ميراث فرهنگي متكثر ايران و اقوام و فرهنگهاي ايراني از اهداف ماست و با خودبرتربيني و خودكمتربيني ملي مخالفيم. همزمان مسلمانيم و دركي همافزا از مليت و امت اسلامي داريم و از نقش تديني كه سازگار با عقلانيت و در خدمتِ معنويت و اخلاق و همبستگي است در زندگي شخصي و عرصه مدني و ملي و جهاني دفاع ميكنيم. براي امنتر و عادلانهتر شدن جهان نيز قائل به همكاريهاي منطقهاي و جهاني هستيم.
مسير و روش سياستورزي ما چيست؟
ما در مسير تحقق آرمانهايمان به منش و روشهاي اصلاحگرانه پايبنديم، يعني به شيوههاي قانوني و خشونتپرهيز و تدريجي ملتزميم و در چارچوب جمهوري اسلامي ايران بسط خير همگاني را پي ميگيريم. ما تلاش ميكنيم راه طي شده در جنبشهاي اصلاحي ايران را در كنار تجربهها و دانش ديگر جوامع، خصوصا در جنوب جهاني، بازانديشي كنيم.
همچنين ميكوشيم با «انسجام راهبردي» و منظومهاي روشن از جهتگيريهاي سياسي و سياستي، با ديدي بلندمدتنگر و به كمك همراهانمان براي هموطنان و ايرانمان دستاوردهاي ملموس بسازيم. ما ميكوشيم اسير آرزوانديشي و جنباندن «حلقه اقبال ناممكن» نشويم و اهداف فوري را متناسب با ظرفيت كنوني انتخاب كنيم. پا روي زمين سخت واقعيات تغييريابنده در ايران و جهان ميگذاريم و «نظريه بستر» و «نظريه تغيير»مان را مدام متناسب با تصويري اصلاحشونده از واقعيت و مسيرهاي ممكن و تجربهها روزآمد ميكنيم.
در مشي سياسي، ما از سياستِ حذف و ستيز و سياستِ ديوارساز فاصله داريم و حامي سياست توافقگرا و پلسازيم. سياست براي ما نه «ميدان مبارزه براي حذف ديگري» كه «ميدان همكاري و توافق حلمسالهاي و رقابت بالنده» با ساير نيروها است؛ هم در سطح ملي و هم در سطح منطقهاي و هم در سطح جهاني.
سياستورزي ما معطوف به افزايش قابليتها و ظرفيتها است، هم در فرد فردِ ايرانيان، هم در جامعه ايران و هم در حكومت ايران. سياستي آيندهساز و در خدمت «زندگي» و حل مساله و نه اسير مناقشات و منازعات گذشتهگرا و مقصريابانه و هويتي.
ما قانونگراييم، در مسير تحقق حاكميت كامل قانون حركت ميكنيم، در رفتار و انتخابهايمان نيز به قانون ملتزميم و انواع اصلاحات سياستي و نهادي و ساختاري را از مسير قانوني پي ميگيريم. به باور ما قانون اساسي موجود، در عين اينكه قابل ارتقا است، ظرفيت زيادي براي تامين خير همگاني ايرانيان دارد. ارتقاي قانون اساسي زماني ممكن ميشود كه همچون سال ۱۳۶۸، حول اصلاحش اجماع و توافقي وسيع شكل بگيرد. بسياري از مسائل امروز ايران را نيز با اصلاح قوانين عادي حلشدني ميدانيم، مشروط به تسهيل و دموكراتيكتر و كارآمدتر شدن مسير قانونگذاري عادي و حزبيشدن انتخابات.
«قانونگرايي انتقادي» ما ايجاب ميكند كه ضمن پايبندي به حاكميت قانون و نفي خشونت و خودسري، از حق نقد قانون و حق تشكليابي و اعتراض مسالمتآميز و تلاش براي اصلاح قوانين و قواعد ناعادلانه از طرق قانوني و تسهيل امكان ارتقاي قانون دفاع كنيم.
ما خشونتپرهيزيم، سياست را در خدمت مهار انواع خشونت ميخواهيم و مسيري را براي تغيير و تحقق آرمانهايمان برگزيدهايم كه به از دست رفتنِ جانِ عزيزِ حتي يك هموطن و تحمل و تحميل هيچ حدي از خشونت نينجامد. تقويت ميانه سياسي توافقساز را هم از لوازم پيشگيري از خشونت ميدانيم.
ما تدريجيگراييم و هم در سياست و هم در اقتصاد و هم در حوزه فرهنگي و اجتماعي با سياستهاي دفعيگرا فاصله داريم و انواع شوك و عجله در سياست را پرهزينه و پرعارضه ميبينيم.
انتخابات و صندوق راي براي ما اهميتي كانوني دارد. انتخابات در شرايط كنوني ايران بدون چالش و محدوديت نيست و حضور ما در انتخابات هم بيخط قرمز نيست، ولي هر بار به نحوي جدي و فعالانه براي افزودن مشاركت و رقابتِ انتخاباتي و اثربخشي رأي شهروندان در انتخابات ملي و محلي ميكوشيم. ارتقاء جايگاه، نقش و اختيارات نهادهاي انتخابي در تراز قانون اساسي و فراگير و عادلانهترسازي تدريجي انتخابات از طرق قانوني و اصلاحي و توافقسازانه نيز از اهداف ما است. ما انتخابات فراگير و عادلانه را، در كنار توسعه و عدالت و آزادي، از «اهداف» و «نتايج» ممارستهاي انتخاباتي و مصلحانه و رايهاي روزنهگشا و راهگشا و افقگشا ميدانيم و نه «پيششرط»ش.
به عنوان يك نيروي سياسي ميانه و عملگرا، از دوقطبيسازي و پوپوليسم و گرفتاري در تله محبوبيت پرهيز داريم و تقويت ميانه سياسي توافقگرا و عملگرايي مسالهمحور را عامل تقويت اصلاحات ظرفيتساز و حلال مسائل ميبينيم.
براي حزب عهد ايران، افزايش پوشش و كيفيت آموزش همگاني و خدمات همگاني سلامت، تقويت زيرساختهاي ارتباطي و شهري، استيفا و بسطِ حقوق نيروي كار، دولتِ توسعهگراي رفاهي، سياستِ صنعتي توليدگرا، افزايش دارندگانِ «شغل خوب» در ايران، افزايش مسكن اجتماعي باكيفيت، مالياتگيري بازتوزيعي و عدالتگستر، اقتصاد شكوفا با تركيبِ «بازارِ رقابتي، كارا، تنظيمشونده در جهت منافع عمومي و داراي مرزهاي اخلاقي» و خدمات پايه همگاني توسط دولت، افزايش صادرات كالا و خدمات از ايران، تقويت امنيت عمومي و قدرت زيرساختي ايران و حمايت موثر از آسيبپذيرترين شهروندان از اولويتهاي سياستي است.
حزب عهد ايران همچنين حزبي «محيط زيستي» است، براي صيانت از محيط زيست و زيستپذيري ايران و جهان به عنوان يك سرمايه بين نسلي و امانت آيندگان اولويت قائل است و به سياستهاي حفاظت از آب و خاك و هوا و پايداري اقاليم ايران و گذار عادلانه به انرژيهاي پاك اهميت ميدهد. تغيير را از خودمان شروع ميكنيم و در زندگي، حزب و محيطمان به حفظ محيط زيست حساسيم.
منبع: روزنامه اعتماد
