سخنرانیهای آقای دکتر پزشکیان در جلسات مختلف تبدیل به یک بازپخش تکراری از بیان نتوانستنها و حملات تند به افرادی شده که منتقد دولت وی هستند. آقای پزشکیان دائما از روی عادت بیان میکنند که دنبال دعوا نیستند اما تا دلتان بخواهد در بیاناتشان در حال حمله به افراد و جریانهایی هستند که منتقد عملکرد ایشان به حساب میآیند. حملات تند ایشان به صدا و سیما به خاطر پخش بیانات رهبر شهید در اذهان عمومی همچنان پررنگ است.
ایشان در انتقاد به افراد طبق عادت مالوف بعد از گذشت بیش از 700 روز از دوره ریاست جمهوریشان میگویند اگر میتوانی بیا تو انجام بده. آقای پزشکیان همین که برای شما هیچ اهمیتی ندارد فرد مدعی چه نظری دارد، نشان میدهد هیچ شناختی از جایگاهی که در آن قرار گرفتید ندارید. شما که یک دوره در جایگاه وزارت بودید و کرسی مجلس را در اختیار داشتید و تا نائب رئیسی مجلس را تجربه کردید و عنوان استاد دانشگاهی را یدک میکشید بهتر میدانید دو استاد دانشگاه در یک حوزه، در یک دانشگاه میتوانند نظر متفاوت و حتی متضادی داشته باشند. مسئولیت انتخاب بین این دو نظر به عهده کیست؟ آقای پزشکیان برای دفاع از ناکارآمدی خود و قرار گرفتنتان در یک جایگاه اشتباه، در حال زیر سوال بردن شان و فلسفه وجودی آن جایگاه هستید.
آقای پزشکیان، شما که در دوره انتخابات غرغروترین کاندیدا نسبت به مشکلات کشور بودید، در دوره مسئولیتتان مشکلات مدیریتی در کشور پررنگتر شد و وضعیت اقتصادی رو به وخامت گذاشت. در این دو سال کشور متحمل دو جنگ شده که اتفاقا بخش عمدهای از آن حاصل تصمیمات و کنشهای غلطی بود که توسط دولت شما اتخاذ گردید.
آنچه در دوره پسا جنگ رمضان توسط دولت شما و تیم مذاکراتی منصوبتان رخ داد پر از ایراد و مستحق انتقادات تند است. متاسفانه در طول این موضوع نه شما و نه آقای قالیباف گوشتان نه به حرف منتقدان بدهکار بود و نه از نظر دیگر رهبری پیروی کردید. در اظهاراتتان میگویید این کار نتوانستن است و نه تمرد. اقای پزشکیان با کلمات بازی نکنید. اگر نمیتوانید نظر دیگر رهبری را اجرا کنید، مسیر آن اعلام ناتوانی و کنارهگیری از جریان مذاکرات است.
اینکه کاملا برخلاف نظر رهبری هستهای را روی میز مذاکره میگذارید و تنگه هرمزی که طبق نظر رهبری قرار بود مدیریت آن تماما ایرانی باشد را به کریدور مشترک با عمان تبدیل میکنید و مذاکرات جدیدی حول آن تعریف میکنید، نشاندهنده عدم درک شما از واقعیات و فرصتهایی است که برای کشور به وجود میآید و شما در بر باد دادن آن کوشا هستید. روزی نیست که اهمیت تنگه هرمز و بررسی جایگاه آن در تغییر نظم دنیای فعلی سوژه اندیشکدههای بین المللی نباشد ولی شما با آن همانند قاجاریان با ماده سیاه بد بوست. این رویکردهای نادرست شما نه تنها امنیت ملی را تضعیف میکند، بلکه اعتماد عمومی به نظام تصمیمگیری را نیز خدشهدار ساخته است. مردم انتظار دارند رئیسجمهور به جای توجیه مکرر ناتوانیها، پاسخگوی پیامدهای سیاستهای نادرست باشد و از جایگاه خود برای دفاع از منافع کشور استفاده کند، نه برای حمله به منتقدان و فرار از مسئولیت.
