سرزمینهایی که “پهلوی”ها مثل نقل و نبات بخشیدند!
به گزارش خط بازار؛ اگرچه ایران امروز، مستقلترین کشور جهان و البته، مستقلترین ایران تاریخ به شمار میرود؛ با این حال، پهلوی اول و دوم در زمره رکوردداران بذل و بخشش سرزمینهایی از خاک این کشور تلقی میشوند.
جدای از جداسازی “بحرین” از خاک سرزمینی ایران توسط محمدرضا، که در مطلبی مستقل بدان پرداخته خواهد شد، واگذاری آرارات، اروند، ترکمنستان و افغانستان توسط رضاخان، تعهد پرداخت حقوق ۱۷ میلیاردی مستشاران مفت خور آمریکائی، علی رغم فقر و فاقه نیمی از مردم ایران، تنها نمونههای دمدستی از “حاتمبخشی”های ملوکانه پهلوی از جیب ملت و ثروتهای مادی و معنوی ایران می باشند.
در پنج قرن اخیر مساحت ایران از ۵.۳ میلیون کیلومتر مربع به ۷.۱ میلیون کیلومتر مربع کاهش یافت، اما انقلاب اسلامی با وجود هجوم ابرقدرتها یک وجب هم از خاک کشور را از دست نداد.
رضاخان طی قراردادهای ننگین، بخش های ازخاک ایران را به بیگانگان واگذارکرد. آرارات، اروند، بخشی از ترکمنستان وافغانستان نمونه آن است؛ او، بدون یک دقیقه مقاومت، سرزمین ایران را به ارتشهای متجاوز شوروی، انگلیس و آمریکا تسلیم کرد.بحرین استان چهاردهم ایران نیز با بیعرضگی “محمدرضا پهلوی”، تحویل انگلیس شد. دو قرن پیش از انقلاب اسلامی، نه تنها عزل و نصب وزیران و نخست وزیر، حتی عزل و نصب شاه ایران نیز با اراده و نظر بیگانگان و قدرتهای استکباری و استعماری انجام میگرفت.
در سال ۵۶، حقوق مستشاران نظامی امریکا ۱۷ میلیارد تومان و حقوق کل نظامیان ایران ۱۴میلیارد بود؛ تاسف آورتر این که، مستشاران خارجی بر تمام مقدرات مردم حکومت میکردند.
سفارت آمریکا در تهران با ۴۰۰۰ کارمند، بیشتر از کل کارمندان امروز وزارتخارجه ایران در سراسر جهان، عملا اداره تمام امور ایران را در اختیار داشت
نتیجه سلطه امریکا و اسرائیل بر اقتصاد ایران برابر آمار جهانی سال ۱۳۵۷، فقیر شدن ۴۹ درصد مردم ایران در اثر بیکفایتیهای شاهنشاهی بود که در شعار و تبلیغات، ژاندارم منطقه و در واقعیت، غلام حلقه به گوش آمریکا و غرب تلقی می شد.
بذل و بخشش خاک ایران، یکی از بارزترین خیانتهای عصر پهلوی بود؛ موضوعی که میتوان آن را وجه اشتراک این حکومت با سلف خود، یعنی قاجارها بهحساب آورد؛ واقعیتی که پهلویها در ادامه مسیر قاجار، در کوچککردن ایران گام برداشته اند.
خلاصه اینکه، دوره تقریبا ۵ دههای حاکمیت پهلوی پدر و پسر بر ایران از حیث واگذاری مرزهای کشور یک نقطه تمایز با همیشه تاریخ دارد و آن واگذاری نواحی مختلف از سرزمین ایران بدون هیچگونه درگیری است.
منبع: فارس
