افشاگری سردبیر شبکهٔ منوتو درباره «زامبی شدن» همکارانش
به گزارش خط بازار؛ سخنان علی حمید، سردبیر شبکهٔ تعطیلشدهٔ منوتو، تصویری تأملبرانگیز از تغییر معیارهای رسانهای در میان جریانهای برانداز ارائه میکند.
او از زمانی میگوید که آرزوی براندازی جمهوری اسلامی چنان برای عوامل این شبکه پررنگ شد که حتی اعتراض به حمله به مدرسهٔ میناب را هم با فحاشی و طرد پاسخ میدادند.
جنگ، بسیاری از مرزها را آشکار میکند. مرز میان نقد و توجیه، میان مخالفت سیاسی و چشمپوشی از آسیب به مردم، و البته میان رسانهای که خود را مدافع منافع ایران میداند و رسانهای که در بزنگاه بحران، اولویتهای دیگری را پیگیری میکند.
علی حمید، سردبیر شبکهٔ تعطیلشدهٔ منوتو، در شرح تجربهٔ خود از فضای رسانههای فارسیزبان مخالف جمهوری اسلامی، از وضعیتی سخن میگوید که برخی همکاران و نیروهای این جریان پس از آغاز جنگ «زامبی» شدند؛ یعنی هر انتقادی را با فحاشی پاسخ میدادند و هر اقدام آمریکا و اسرائیل را با استدلال «زدن جمهوری اسلامی به هر قیمت» توجیه میکردند.
نکتهٔ مهمتر در سخنان او، تغییر معیارهای قضاوت رسانهای است. حمید میگوید زمانی که دربارهٔ حمله به اهدافی در ایران، از جمله مدرسهای در میناب، موضع انتقادی میگرفت، با فحاشی همکارانش مواجه میشد.
او توضیح میدهد که اگر یک فرد یا رسانه خودش را ملیگرا میداند، باید برای خودش شأن و استقلال قائل باشد و در برابر حمله به مردم، مدارس و…، فارغ از اینکه مهاجم چه کشوری است، موضع داشته باشد.
حمید با اشاره به اشتباهات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی در افغانستان و عراق، تأکید میکند نمیتوان حمله به مدرسه، ورزشگاه، میدان و… در داخل ایران را تنها به دلیل مقابله با جمهوری اسلامی توجیه کرد.
این بخش از سخنان حمید، حاوی این نکتهٔ کلیدی دربارهٔ رسانههای فارسیزبان مخالف جمهوری اسلامی است که برای مخالفت با حکومت، معیارهای حرفهای رسانه را به حاشیه راندهاند.
از سوی دیگر، روایت حمید دربارهٔ پرچم آمریکا و اسرائیل نیز معنای نمادینی دارد. جریانی که سالها مدعی مبارزه برای آزادی، استقلال و منافع ملی ایران بوده است، در زمان جنگ با رؤیای براندازی نظام، استقلال مورد ادعایش را رها میکند و پرچم مهاجمان را به دست میگیرند. در حالی که منطقاً مخالفت با جمهوری اسلامی الزاماً نباید به حمایت سیاسی یا رسانهای از هر اقدام طرف مقابل منجر شود.
منبع: فارس
