۱۲ میلیارد تومان؛ اجاره‌نشینی در شمال یا خرید خانه در جنوب؟
بازار اجاره مسکن در مناطق لوکس تهران به نقطه‌ای رسیده که هزینه تأمین یک واحد اجاره‌ای، در برخی موارد با قیمت خرید یک آپارتمان کوچک در مناطق جنوبی‌تر شهر برابری می‌کند.
به گزارش خط بازار؛ به نقل از خبر فوری بررسی فایل‌های پیشنهادی موجران در مناطق یک و سه نشان می‌دهد مستأجران برای سکونت در واحدهای بزرگ و نسبتا نوساز، باید سرمایه‌ای چند میلیارد تومانی در قالب ودیعه در اختیار داشته باشند و علاوه بر آن، اجاره ماهانه سنگینی نیز پرداخت کنند.
اجاره سنگین در مناطق لوکس
بر اساس بررسی فایل‌های عرضه‌شده در مناطق یک و سه، برای یک آپارتمان ۱۵۰ تا ۲۰۰ مترمربعی با میانگین عمر بنای حدود پنج سال، به‌طور متوسط ۷.۸ میلیارد تومان پول‌پیش و ۱۱۸ میلیون تومان اجاره ماهانه پیشنهاد شده است.
این ارقام نشان می‌دهد اجاره‌نشینی در بخش‌های لوکس پایتخت دیگر صرفا به معنای پرداخت یک اجاره ماهانه نیست؛ بلکه مستأجر باید بخش قابل‌توجهی از سرمایه خود را نیز در ابتدای قرارداد در قالب ودیعه اختصاص دهد.
وقتی اجاره به ۱۲ میلیارد می‌رسد
برای مقایسه بهتر، می‌توان اجاره ماهانه را به ودیعه تبدیل کرد. با این محاسبه، ارزش معادل پول‌پیش و اجاره این واحدها به حدود ۱۲ میلیارد تومان می‌رسد؛ رقمی که تصویری روشن از فاصله هزینه مسکن در مناطق مختلف تهران ارائه می‌کند.
به بیان دیگر، مستأجری که برای یک واحد ۱۵۰ تا ۲۰۰ متری در مناطق یک و سه، چنین ترکیبی از ودیعه و اجاره را می‌پذیرد، با سرمایه‌ای معادل حدود ۱۲ میلیارد تومان وارد یک قرارداد اجاره می‌شود؛ هرچند بخش مهمی از این رقم همچنان ماهیت ودیعه دارد و در پایان قرارداد، در صورت نبود مشکل در شرایط قرارداد، قابل بازگشت است.
۱۲ میلیارد در جنوب تهران چه می‌شود خرید؟
نکته قابل‌تأمل اینجاست که همین رقم در برخی مناطق مرکزی و جنوبی تهران می‌تواند به جای تأمین هزینه اجاره یک واحد لوکس، برای خرید یک آپارتمان کامل هزینه شود.بررسی بازار مسکن در مناطق ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ نشان می‌دهد با حدود ۱۲ میلیارد تومان، در برخی فایل‌ها امکان خرید آپارتمانی ۶۰ تا ۷۰ مترمربعی با حدود پنج سال عمر بنا وجود دارد.
در نتیجه، یک شکاف جدی در بازار مسکن تهران نمایان می‌شود: در یک سوی شهر، ۱۲ میلیارد تومان سرمایه درگیر قرارداد اجاره یک واحد بزرگ و لوکس می‌شود و در سوی دیگر، همین مبلغ می‌تواند مالکیت یک واحد مسکونی متوسط را فراهم کند.
بازار مسکن؛ دو انتخاب متفاوت
این اختلاف تنها به تفاوت قیمت محله‌ها محدود نمی‌شود؛ بلکه نشان‌دهنده دو سبک متفاوت از مصرف مسکن در تهران است. خانواری که سکونت در مناطق یک و سه را انتخاب می‌کند، برای متراژ بالاتر و موقعیت مکانی مطلوب‌تر، حاضر به پرداخت هزینه‌ای سنگین در قالب ودیعه و اجاره است.
در مقابل، در مناطق ارزان‌تر، همین سرمایه می‌تواند مسیر خرید خانه را برای خانوار باز کند.با این حال، رشد هزینه اجاره باعث شده انتخاب میان «اجاره» و «خرید» بیش از گذشته به میزان سرمایه اولیه، توان پرداخت ماهانه و اولویت خانوارها وابسته باشد؛ شرایطی که فاصله طبقاتی در بازار مسکن تهران را نیز بیش از پیش نمایان می‌کند.
انتهای متن
