قانون به جای فتوا/ دام ظریف برای خلع سلاح ابدی ایران
به گزارش خط بازار؛ ظریف با آگاهی از ماهیت فقه پویا، تلاش کرده است با تبدیل فتوای رهبر انقلاب به یک قانون رسمی، امکان گریز هستهای و همچنین ظرفیت ایران برای ارائه پاسخی متوازن به ماجراجوییهای دشمن را محدود کند.
محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه روحانی و تئوریسین این روزهای جریان سازشطلبی بار دیگر با انتشار مقالهای در نشریه آمریکایی فارین افرز از جدیدترین پیشنهادات خود برای جوشخوردن دوباره توهمنامه اسلامآباد رونمایی کرد.
ظریف در بخشی از این مقاله به جمهوری اسلامی توصیه میکند که فتوای رهبر شهید پیرامون حرمت ساخت سلاح هستهای را به قانون تبدیل کند تا در ادامه این قانون به ابزاری برای اعتمادسازی در برابر طرف مقابل تبدیل شود!
هرچند این پیشنهاد در وهله اول بعنوان کوششی برای تعدیل روانی آمریکا و کاهش نگاههای منفی میان دو طرف یا ابراز حسن نیت ایران برآورد شود اما تامل بیشتر در این موضوع، نیت جواد ظریف برای تضمین خلع سلاح ایران را برملا میکند.
در حقیقت وزیر خارجه سابق ایران و بانی قرارداد خسارت محض با اطلاع از ماهیت فقه پویا در تشیع و امکانهای شرعی ولیفقیه برای انطباق احکام اسلام با مقتضیات زمان تلاش کرده تا با تبدیل فتوای رهبر شهید به یک قانون رسمی، فرصت گریز هستهای و پاسخ متوازن ایران به ماجراجوییهای دشمنان را از کشور سلب کند.
ظریف میداند که تغییر یک فتوا بهمراتب راحتتر از درگیرشدن با بروکراسی قوانین در ایران بوده و اگر مخالفت جمهوری اسلامی با ساخت سلاح هستهای را در مجاری قانونی کشور تصویب شود دیگر جای نگرانی برای استفاده از فرصت گریز هستهای و تغییر رویکرد در نظام تصمیمسازی ایران باقی نخواهد ماند. در غیر این صورت اگر قرار بر نمایش حسننیت ایران بود، همان فتوا هم چنین ظرفیتی داشت.
مشخصا وضعیت او در هنگام طرح این پیشنهاد از دوگانه خیانت یا بلاهت خارج نیست و میتوان برای توضیح تمامی منظومه اعتمادسازی ظریف از سندروم «خلع سلاح داوطلبانه برای جلب ترحم» استفاده کرد. در این وضعیت فرد ضعیفتر تصور میکند که اگر تمامی ظرفیتهای قدرت خود را از بین ببرد، میتواند از گزند مهاجم دور بماند و امنیت خود را حفظ کند چراکه با نابودی این امکانات دیگر قربانیِ ارزشمندی برای طرف مقابل محسوب نمیشود!
منبع: رجانیوز
