رانندگان چینی بازنشسته میشوند/چرخش شنژن به سمت روبوتاکسیها
به گزارش خط بازار؛ گسترش خودروهای بدون راننده در شنژن چین با سرعتی بیسابقه پیش میرود؛ روندی که همزمان با افزایش فشار بر اقتصاد گیگ، معیشت صدها هزار راننده تاکسی را در آستانه تهدیدی جدی قرار داده است.
شنژن، قطب فناوری جنوب چین، وارد مرحلهای تازه از تحول حملونقل شده است؛ جایی که سیاستگذاران با تسریع در توسعه و صدور مجوز روبوتاکسیها از اول ژوئیه، مسیر را برای گسترش ناوگان خودروهای خودران هموار کردهاند. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که همزمان نگرانیها درباره آینده شغلی صدها هزار راننده تاکسی و فعالان اقتصاد گیگ در یکی از پرجمعیتترین شهرهای جهان بهطور جدی افزایش یافته است.
فایننشالتایمز نوشت، شنژن با گسترش خودروهای بدون راننده، همزمان با رشد اتوماسیون، نیروی کار اقتصاد گیگ را تحت فشار قرار میدهد.
شهر فناوریمحور شنژن در جنوب چین در حال هموار کردن مسیر برای اجرای گسترده خودروهای خودران است؛ اقدامی که این شهر را در خط مقدم حرکت جهانی بهسوی اتوماسیون قرار میدهد، اما در عین حال احتمالاً خشم صدها هزار راننده تاکسی تحت فشار را برمیانگیزد.
بر اساس قوانین جدید، دولت از تاریخ ۱ ژوئیه اجازه صدور مجوز برای فعالیت روبوتاکسیها را خواهد داشت؛ تصمیمی که میتواند معیشت گروه بزرگی از رانندگان تاکسی و پلتفرمهای حملونقل آنلاین در یکی از بزرگترین شهرهای چین را تهدید کند. بسیاری از این رانندگان پیشتر نیز بهدلیل اتوماسیون و انتقال تولید از کارخانهها، از مشاغل صنعتی حذف شدهاند؛ صنایعی که موتور اصلی رشد سریع اقتصادی چین بودند.
یک راننده تاکسی در شنژن با نام خانوادگی «دای» که برای پلتفرم «دیدی» کار میکند، در واکنش به روبوتاکسیها گفت: «این یک عملیات سرمایهداری است که با انگیزه سود شخصی هدایت میشود و هدف آن انحصار صنعت است.» او افزود: «تکلیف خانوادههایی که به میلیونها راننده تاکسی در چین وابستهاند چه میشود؟ این موضوع بهشدت بیرحمانه است.»
شنژن در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ یکی از موتورهای اصلی رونق تولید در جنوب چین بود و با ایجاد منطقه ویژه اقتصادی، میلیونها کارگر مهاجر را جذب کرد و بهعنوان «کارخانه جهان» شناخته شد. این شهر در سالهای بعد به سمت صنایع با ارزش افزوده بالاتر و فناوریهای پیشرفته حرکت کرد و به کلانشهری تبدیل شد که میزبان شرکتهایی مانند هواوی، تنسنت، بیوایدی و DJI است و اکنون اقتصاد آن از هنگکنگ نیز پیشی گرفته است.
در مقابل، بخش تاکسیرانی به یکی از اجزای مهم اقتصاد گیگ چین تبدیل شده است؛ بهویژه در شرایطی که رشد اقتصادی کند شده و بسیاری از کارگران مهاجر از صنایع سنتی خارج شدهاند. برآورد میشود در چین حدود ۳۲۰ میلیون نیروی کار انعطافپذیر شامل رانندگان تاکسی اینترنتی، پیکها و برخی کارکنان بخش ساختوساز و تولید فعالیت دارند.
با این حال، این بخش نشانههایی از فشار و اشباع را نشان میدهد. طبق اعلام اداره حملونقل شنژن، این شهر نزدیک به ۴۰۰ هزار راننده مجاز در ۲۶ پلتفرم تاکسی اینترنتی دارد. این نهاد ماه گذشته هشدار داد که بازار «اشباعشده» حملونقل آنلاین بهطور میانگین تنها کمی بیش از ۱۳ سفر در روز برای هر راننده ایجاد میکند؛ رقمی که کمتر از سطح درآمد قابل قبول برای بسیاری از رانندگان است.
قوانین جدید به دولت شنژن اجازه میدهد توسعه «منظم» آزمایشها، نمایشها و پروژههای تجاری روبوتاکسی را در مناطق مشخص یا در سطح شهر هدایت کند. این تصمیم پس از اجرای پروژههای آزمایشی توسط شرکتهایی مانند Pony.ai و Baidu در سالهای اخیر اتخاذ شده است.
با این حال، رانندگان که از کاهش تعداد سفرها و افزایش رقابت نگران هستند، نسبت به تجاریسازی کامل خودروهای بدون راننده ابراز نگرانی کردهاند.
«چِنگ یونگگانگ»، رانندهای که برای سرویس پریمیوم «دیدی» کار میکند، حدود ۳۰ سال پیش از چونگچینگ به شنژن مهاجرت کرده بود تا در کارخانهها کار کند. او سپس راننده شد، اما با افزایش رقابت و کاهش قیمتها روبهرو شد. چنگ که اکنون ۵۳ سال دارد، میگوید روزانه ۱۲ ساعت کار میکند و ماهانه حدود ۱۱ تا ۱۲ هزار یوان (۱۶۲۰ تا ۱۷۶۰ دلار) درآمد دارد تا از خود و مادر سالمندش حمایت کند. او گفت: «هر کسی که تاکسی یا تاکسی اینترنتی میراند نگران است—این فناوری کسبوکار ما را میگیرد.»
یک ایستگاه سوار کردن مسافر دیدی در شانگهای. تعداد رانندگان تاکسیهای اینترنتی در چین با ورود هرچه بیشتر کارگران به اقتصاد گیگ افزایش یافته است.
دیدی (Didi Chuxing / Didi Chuxing) یک شرکت بزرگ چینی در حوزه تاکسی اینترنتی و حملونقل هوشمند است؛ چیزی شبیه اوبر در آمریکا.
در منطقه فناوری «نانشان» شنژن، جایی که روبوتاکسیها در قالب طرح آزمایشی فعالیت دارند، نرخ سفرهای خودران در مقایسه با ارزانترین خدمات تاکسی اینترنتی بالاتر، اما از تاکسیهای سنتی پایینتر گزارش شده است.
گسترش روبوتاکسیها همچنین بازتابی از تنشهای عمیقتر در مسیر اتوماسیون است؛ روندی که سیاستگذاران آن را راهحلی برای بحران سالمندی جمعیت چین میدانند. سازمان ملل پیشبینی کرده است نیروی کار چین از حدود یک میلیارد نفر در دهه گذشته به حدود ۳۰۰ میلیون نفر تا سال ۲۱۰۰ کاهش یابد.
در حالی که برخی رباتها در مشاغل «کثیف، خطرناک و دشوار» در بخش تولید به کار گرفته میشوند، کارشناسان هشدار میدهند که خطر جدی جایگزینی انسانها در اقتصاد خدماتی گیگ وجود دارد. «جک لینژو شینگ»، پژوهشگر پسادکتری دانشگاه هاروارد، در اینباره گفته است: «این ریسک بسیار جدی وجود دارد که همه این ماشینها مشاغل انسانی را در اقتصاد خدماتی گیگ تصاحب کنند.»
شرکت Pony.ai اعلام کرده است که روبوتاکسیها «برای جایگزینی ناگهانی و کامل رانندگان انسانی طراحی نشدهاند»، بلکه هدف آنها «تکمیل اکوسیستم حملونقل موجود» است. این شرکت همچنین گفته است خودروهای خودران میتوانند ساعات کاری طولانیتری داشته باشند و تجربه سفر آرامتر و کمصداتری ارائه دهند.
با وجود اینکه تحلیلگران روند اجرای این فناوری را تدریجی میدانند، بسیاری از رانندگان نگران آیندهای هستند که در آن باید مستقیماً با روبوتاکسیها رقابت کنند.
«زِنگ لیچیانگ»، راننده سرویس لوکس دیدی، معتقد است خودروهای خودران هنوز به سطحی از اعتماد عمومی نرسیدهاند و بخشی از مشتریان حاضر به استفاده از آنها نیستند. او گفت: «برخی هنوز جرأت سوار شدن ندارند چون فناوری کاملاً بالغ نشده است. اما چند سال دیگر، چه کسی میداند؟»
در میان رانندگان، نگرانیها حتی شدیدتر است. یکی از رانندگان که نخواست نامش فاش شود گفت: «یا آنها یا ما. هر بار که یکی از این ماشینها را میبینم، دلم میخواهد آن را نابود کنم. آنها دارند لقمه نان را از دهان ما بیرون میکشند.»
منبع: اقتصادنیوز
