بر سر کیان تایر چه آمد؟

کارکنان شرکت کیان تایر در حالی به استقبال نوروز رفتند که این کارخانه به عنوان قدیمی‌ترین کارخانه تایرسازی کشور نتوانسته‌اند حقوق خود را دریافت کنند
کد خبر : 52256
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۹ فروردین ۱۴۰۲ - ۲۱:۲۷

به گزارش خط بازار؛ کارکنان شرکت کیان تایر در حالی به استقبال نوروز رفتند که این کارخانه به عنوان قدیمی‌ترین کارخانه تایرسازی کشور نتوانسته‌اند حقوق خود را دریافت کنند آن هم از کارفرمایی که عنوانِ پدر صنعت لاستیک و تایرسازی کشور به حساب می‌آید.

در سلسله گزارش ویدئویی تجارت‌نیوز که با عنوان «داستان یک برند» هر ماه منتشر می‌شود، به سراغ این کارخانه رفته‌ایم و اوج و فرود کیان تایر را در 65 سالگی عمر این کارخانه بررسی کرد‌ه‌ایم.

داستان یک برند؛ کیان تایر

دهه‌هاست که بروز مشکلات عظیم اقتصادی و بی‌تفاوتی دولت‌ها گریبان‌گیر برندهای قدیمی و با اعتبار شده است و هرساله خبری از سقوط و نابودی این کارخانه‌ها به گوش می‌رسد.

خرداد ماه سال 1337 خورشیدی بود که اولین کارخانه تایرسازی در ایران با سرمایه‌گذاری مشترک ایران و شرکت بی.اف.گودریج آمریکا تاسیس شد. این کارخانه با هدف تبدیل به مهم‌ترین و نخستین قطب کارخانه تایرسازی در خاورمیانه، با شعار تبلیغاتی «لاستیکی که معجزه می‌کند» پا به عرصه صنعت ایران گذاشت.

کارخانه بی.اف.گودریج در سال 1354 با واگذاری سهام، خصوصی شد و دی ماه سال بعد به کیان تایر تغییر نام داد.لاستیک‌های کیان تایر از محبوبیت بالایی در بسیاری از کشورها برخوردار بود؛ از جمله دلایل آن می‌توان به این مورد اشاره کرد که در زمینه ساخت و طراحی به گونه‌ای بود که کمترین آسیب به محیط زیست وارد می‌شد.

ظرفیت تولید لاستیک ایرانی در اوایل دهه هفتاد

بعد از انقلاب اسلامی، این شرکت زیر نظر کارشناسان و مدیران ایرانی به فعالیت خود ادامه داد و به طور کامل تحت پوشش سازمان صنایع ملی ایران درآمد.در سال ۱۳۷۱، کیان تایر ساخت دستگاه‌های تایرسازی را آغاز کرد ومدت‌ها بعد ظرفیت اسمی خطوط تولید آن به حدود ۳۰ هزار تن در سال رسید.

دوران اوج و شکوه این شرکت همچنان ادامه داشت و در سال۱۳۷۶ موفق به دریافت یازدهمین جایزه بین‌المللی کیفیت اروپا شد.

طولی نکشید دوران بهار و شکوفایی به اتمام رسید و زمستان سرد پدر تایرسازی ایران آغاز شد.

کیان تایر از تاسیس تا واگذاری‌های دولتی

حالا کیان تایر که روزی نگین صعنت لاستیک‌سازی در خاورمیانه محسوب می‌شد؛ به سرنوشت شوم کارخانه‌های از کارافتاده دیگر از جمله هفت تپه، هپکو، چیت ‌ری، داروگر و ده‌ها کارخانه بزرگ و قدیمی دیگر در کشور دچار شده است.

واگذاری نامناسب این کارخانه به بخش خصوصی در دهه 70، از همان ابتدا مشکلات جدی و بزرگی با خود به همراه آورد و خطوط تولید را به خوابی عمیق فرو بُرد.

اکنون بعد از آن تاریخچه درخشان، کارخانه‌ای روی دست دولت مانده است که از عهده تامین حقوق ماهیانه هزار و 200 نفر کارگر خود برنمی‌آید و معیشت نزدیک به 5 هزار خانوارِ مشغول در این کارخانه را در معرض خطر جدی قرار داد.

در ماه‌های اخیر کارکنان این مجموعه تجمعاتی را در راستای تعیین و تکلیف وضعیت کنونی کارخانه داشته‌اند اما همچنان مطالبات آنها بی‌پاسخ مانده است.

منبع: تجارت نیوز

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.