اکونومیست با انتشار یادداشتی نوشت: امارات متحده عربی با داشتن روستای ماهیگیری قدیمی و قلعهای بر فراز تپه، امارت رأسالخیمه – در فاصله یکساعته با خودرو در شمال دبی – هنوز تصویری از روزگار گذشته را تداعی میکند. اما این روزها، چشماندازی از آینده این کشور را هم پیش روی ما ترسیم کرده است. در ساحل عمدتا بایر و خشک این امارت، یک کازینوی ۳۵۰ متری در حال ساخت است؛ بنایی که پس از افتتاح در سال آینده، به یکی از بزرگترین کازینوهای جهان تبدیل خواهد شد.
نقشآفرینی تازه امارات
این نشریه در ادامه یادداشت خود آورد: در چند دهه گذشته، امارات متحده عربی برای کاهش وابستگی اقتصاد خود به نفت و گاز، صنعت گردشگری پررونقی تعریف کرده و نقش خود را به عنوان مرکز مهم برای ثروتمندان مهاجر تثبیت کرده است. اکنون حاکمان این کشور به منبع درآمد دیگری چشم دوختهاند: قمار.
ماه گذشته، قانون مدنی امارات اصلاح شد تا محدودیتها بر بازی قمار کاهش یابد. این تغییر پس از آن صورت گرفت که نهاد تازه تاسیس تنظیمگر بازیها – که تنها دو سال از ایجاد آن میگذرد – نخستین مجوز شرطبندی آنلاین را صادر و پس از آن نیز برای اپراتورهای قرعهکشی و پلتفرمهای شرطبندی ورزشی مجوز صادر شد.
در نگاه اول، این جهتگیری شاید عجیب به نظر برسد؛ هم به این دلیل که قمار در اسلام ممنوع است و هم از آنرو که امارات در تلاش است از تصویر خود به عنوان پناهگاه پولهای کثیف فاصله بگیرد. با این حال، این چرخش کاملاً با نقشی که امارات برای خود تعریف کرده – یعنی مقصدی برای کسانی که پول زیادی برای خرجکردن دارند، چه از شرق و چه از غرب – همخوان است. پرسش این است: آیا امارات میتواند لاسوگاس یا ماکائوی بعدی باشد؟
خیز امارات برای تبدیل شدن به لاسوگاس
به نوشته اکونومیست: بازار به شکلی بالقوه کم نیست. امارات شاید به اندازه اروپا یا شرق آسیا جاذبههایی مانند میراث تاریخی یا غذای محلی منحصربهفرد نداشته باشد، اما به هر حال گردشگران زیادی را به خود جذب کرده است.
سال گذشته، رکورد ۱۹.۵ میلیون گردشگر به دبی سفر کردند؛ رقمی حدود ۵ درصد بیشتر از سال قبل. رأسالخیمه نیز ۱.۴ میلیون بازدیدکننده داشت و انتظار میرود این عدد تا پایان این دهه به ۵.۳ میلیون نفر برسد. بسیاری از این مسافران هم خرجهای سنگینی میکنند: متوسط هزینه هر گردشگر در امارات حدود ۱۴۱۴ دلار است؛ رقمی بالاتر از میانگین در لاسوگاس یا ماکائو. در سراسر کشور، اقامتگاههای لوکس، رستورانهای سطح بالا و نمایشهای پرزرقوبرق به وفور در دسترس است.
در کنار گردشگران، باید به جمعیت رو به رشد خارجیهای مقیم امارات هم توجه کرد؛ کسانی که حدود ۹۰ درصد از جمعیت ۱۱ میلیونی کشور را تشکیل میدهند. بسیاری از آنها کارگران خدمات خانگی، کارگران ساختمانی و مشاغل مشابه هستند.
اما امارات با مالیات پایین، تعداد زیادی میلیونر را هم جذب کرده است. بر اساس برآورد شرکت مشاوره مهاجرت ثروتمندان Henley & Partners، نزدیک به ۱۰هزار میلیونر – با مجموع ثروت ۶۳ میلیارد دلار – تنها در سال گذشته به امارات مهاجرت کردهاند؛ رقمی که از هر کشور دیگری بیشتر است.
چرا غولهای آمریکایی روی امارات شرط بستند؟
همین واقعیتهاست که توضیح میدهد چرا اپراتورهای بزرگ کازینو، مانند شرکت آمریکایی Wynn Resorts – مالک پروژه جدید رأسالخیمه – روی امارات شرط سنگینی بستهاند. وین برآورد میکند که کازینوی این شرکت سالانه حدود ۱.۷ میلیارد دلار «درآمد ناخالص بازی GGR؛ (یعنی تفاوت بین مجموع شرطها و مجموع بردها) تولید خواهد کرد؛ رقمی که حدود یکسوم بازار بالقوهای است که برای امارات تصور میشود.
این شرکت انتظار دارد تعداد «های رولر»ها – قماربازان بسیار ثروتمند و پرمصرف – در سالهای آینده پشت میزهایش افزایش یابد. کریگ بیلینگز، مدیرعامل وین، در تماس تلفنیاش به سرمایهگذاری «بسیار تهاجمی» امارات در زیرساختهای هوش مصنوعی اشاره کرد و گفت این امر میتواند موج تازهای از «تکمیلیاردرها» و ثروتمندان حوزه فناوری را به این کشور بکشاند.
امارات تنها به سمت ساخت کازینوهای فیزیکی نرفته، بلکه قدم به قدم وارد بازار بزرگ و رو به رشد شرطبندی ورزشی و قمار آنلاین نیز شده؛ بازاری که بالقوه میتواند از قمار سنتی هم بزرگتر باشد. در آمریکا، سال گذشته این بخش تقریباً نیمی از درآمد ناخالص بازی را به خود اختصاص داده و سهمش بهسرعت رو به افزایش است.
امارات تاکنون یک مجوز در این حوزه صادر کرده؛ آن هم برای Play971، پلتفرم محلی شرطبندی آنلاین. با این همه، ساختن صنعت قمار برای امارات معماها و چالشهای خاص خود را دارد. نهاد تنظیمگر جدید توسط مدیران سابق صنعت قمار در لاسوگاس اداره میشود؛ افرادی که با سازوکار این کسبوکار بهخوبی آشنا هستند. با این حال، آنها با احتیاط حرکت میکنند. شرکتهایی که قصد ورود به بازار قمار امارات را دارند، با مقررات سختگیرانه، الزامات سرمایهای سنگین و لزوم ارائه برنامه کسبوکار پنجساله روبهرو هستند. یک وکیل روند صدور مجوز را «حساس و سخت» توصیف کرد.
انتخاب استراتژیک شیخ نشین
حاکمان امارات بهویژه نسبت به خطر پولشویی نگراناند؛ موضوعی حساس و پرهزینه. در سال ۲۰۲۲، گروه ویژه اقدام مالی (FATF) – نهاد بینالمللی مستقر در پاریس برای مقابله با پولشویی – امارات را در «فهرست خاکستری» کشورهایی قرار داد که کنترل کافی بر جریانهای غیرقانونی پول ندارند. پس از آن، امارات مجموعهای از اصلاحات نظارتی را اجرا کرد و همزمان کارزار لابیگری گستردهای به راه انداخت؛ تا اینکه در سال ۲۰۲۴ از این فهرست خارج شد. از آن زمان، این کشور تلاش میکند اعتبار خود را به عنوان یک مرکز مالی قابلاعتماد بازسازی کند.
حاکمان امارات اکنون در برابر یک انتخاب استراتژیک قرار گرفتهاند: یا آنکه کنترل سفتوسختی بر صنعت نوپای قمار اعمال کنند؛ رویکردی که اندازه این بازار را محدود خواهد کرد، اما خطر تخلفات مالی و رسوایی را کاهش میدهد؛ البته این بازیگر قادر است تاس را به هوا بیندازند و به امید دستیافتن به «جکپات» اقتصادی، ریسکهایش را هم بپذیرد.