داستان جالب شرکت قوای محرکه تیوان/بهمن تغییرات در خودروسازی

به گزارش خط بازار؛ شرکت قوای محرکه تیوان در سال ۱۳۹۴ جهت تولید قوای محرکه کم‌مصرف در ایران تاسیس شد.

این شرکت قرار بود با سرمایه‌گذاری حدودا ۶۰ میلیون یورویی (۴۲ میلیون یورو عمدتا ماشین‌آلات و تجهیزات و ۶۱ میلیارد تومان با نرخ یورو ۳۴،۵۴۵ ریالی برای زمین و ساختمان و غیره) خط تولید خانواده موتور با محدوده توان ۷۵ تا ۱۲۲ اسب بخار، با طراحی AVL، استاندارد آلایندگی یورو ۶ و مصرف سوخت ۴.۵ تا ۵ لیتر در صد کیلومتر احداث کند.

ظرفیت تولید، ۲۵۰ هزار دستگاه پیش‌بینی شده بود و قرار بود بهره‌برداری از پروژه در مهر ۱۳۹۹ انجام شود. سایپا قرارداد تضمین خرید سالانه ۲۵۰ هزار دستگاه موتور برای نصب روی خودروهای پلتفرم X200 (خانواده تیبا) و SP100 (خانواده شاهین) با تیوان امضا کرده بود.

جالب‌ترین مورد اما، یارانه ۳۲۸ میلیون دلاری صرفه‌جویی حامل‌های انرژی اختصاص‌یافته به این طرح بود. به این ترتیب (براساس یادداشت‌های توضیحی صورت‌های مالی سال ۱۳۹۶):

● وزارت نفت به نمایندگی از دولت پرداخت اصل و فرع سرمایه‌گذاری در این طرح را تا سقف ۳۲۸ میلیون دلار به عنوان یارانه صرفه‌جویی حامل‌های انرژی تقبل می‌کرد.

● به ازای تحقق پلاک شدن هر دستگاه خودرو که از موتور موضوع طرح استفاده کند، دولت به میزان ۶۵۶ دلار یارانه صرفه‌جویی حامل‌های انرژی به شرکت توسعه قوای محرکه تیوان پرداخت می‌کرد.

● وزارت نفت مکلف بود از طریق شرکت‌های تابعه ضمانت‌نامه‌های موردقبول بانک‌های عامل (ضمانت شرکت ملی نفت) را جهت دریافت تسهیلات مالی لازم تا سقف ۷۰ درصد ۳۲۸ میلیون دلار تعهد دولت در اختیار سرمایه‌گذار (شرکت توسعه قوای محرکه تیوان) بگذارد.

ولی بعد از خروج آمریکا از برجام، این پروژه به مشکل برخورد و درحالی‌که در فروردین ۱۴۰۰، این کارخانه با دستور رئیس‌جمهور (عکس زیر، عصر ایران) و با وعده نصب ۲۰ هزار دستگاه از محصولات آن برروی خودروهای گروه بهمن افتتاح شد، خروجی‌ای حاصل نشد.

 تنها در اسفند ۱۴۰۳ بود که عملیات در این شرکت آغاز شد که شامل ماشین‌کاری میل لنگ بود. به این ترتیب، نخستین خریدار محصولات تیوان، شرکت ساپکو با قرارداد تضمین خرید ۵۰ هزار ماشین‌کاری میل لنگ شد. در پایان سال ۱۴۰۳، ۱۳۴ نفر در استخدام این شرکت بوده‌اند و ۸۷ درصد از سهام آن در اختیار بهمن موتور است. 

نکات:

۱. بارها گفته‌ام که صنعت خودرو یک صنعت جهانی است، وقتی استانداردها بین‌المللی هستند، زنجیره تامین بین‌المللی است و توقعات مصرف‌کنندگان هم بین‌المللی شده است، شما نمی‌توانید در مملکتی که تحت تحریم است و با بخش زیادی از دنیا مراوده‌ی رسمی ندارد، پیشرفت قابل توجهی کنید. عجیب آنکه مسببان همین وضعیت، در نقش منتقد صنعت حودرو ظاهر می‌شوند.

۲. داستان یارانه هم در ایران عجیب است. می‌شود با برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری مناسب، این هزینه‌کردها را صرف بهبود واقعی صنعت و تاثیر واقعی در زندگی مردم کرد ولی ضعف در حکمرانی و وجود ذی‌نفعان و کاسبان سبب شده که یارانه‌ها به بدترین نحو توزیع شوند‌.

مسعود حسینی مهر

منبع: خط بازار