فرماندهان مصنوعی وارد جنگ می شوند/تغییر معادله قدرت در جنگ‌های مدرن

به گزارش خط بازار؛ در عصر جنگ‌های نامتقارن و پیچیدگی روزافزون میدان‌های نبرد، توانایی دیدن از میان دیوار و شناسایی پنهان به یک مزیت راهبردی تعیین کننده تبدیل شده است.

اخیرا یکی از شرکت های اسلحه سازی هوش مصنوعی جدیدی به نام گراوند واردن برای هماهنگی فرماندهی در میدان نبرد معرفی کرده است که بخشی از پکیج نبرد های آینده حول هوش مصنوعی است.

در واقع با یک سامانه تصمیم‌یار مبتنی بر هوش مصنوعی طرف هستیم که مرزهای سنتی شنود، نظارت و شناسایی (ISR) را جابه‌جا می‌کند و تحولی عظیم در پدیده اطلاعات عملیات در رزم های نوین هوشمند شبکه محور محسوب می‌شود.

فراتر از خط دید، هوش مصنوعی در خط‌ مقدم

مهمترین ویژگی گراوند واردن، بهره‌مندی از فناوری فراتر از خط دید(Beyond Line of Sight – BLOS) است. در شرایط عادی، موانعی مانند تپه‌ها، ساختمان‌ها یا پوشش گیاهی انبوه، سربازان یا سامانه‌های موشکی را از دید مستقیم نسبت به هدف محروم می‌کنند. اما گراوند واردن با ترکیب داده‌های دریافتی از منابع مختلف (مانند پهپادها،سنسورهای زمینی و حتی خود موشک‌ها) و پردازش آنها توسط الگوریتم‌های هوش مصنوعی، تصویری مجازی از اهداف پنهان در پشت موانع ایجاد می‌کند و میدان نبرد را تحلیل پذیر میکند.

هوش‌مصنوعی به عنوان مغز هماهنگ‌کننده

نوآوری کلیدی گراوند واردن، نحوه تعامل آن با سامانه‌های تهاجمی موجود ، نظیر موشک های ضدتانک و سامانه موشکی رزمی زمینی و دریایی است. هوش مصنوعی در اینجا صرفاً یک الگوریتم شناسایی الگو نیست و به عنوان لایه هوشمند میانی عمل می‌کند که داده‌های خام سنسورها را به دستورالعمل‌های عملیاتی قابل درک برای انسان و سلاح تبدیل می‌کند.

به عبارت دیگر، سامانه هوش مصنوعی نظامی مانند یک افسر اطلاعاتی خودکار عمل می‌کند که بی‌وقفه در حال جذب، تلفیق و اولویت‌بندی تهدیدات است. سپس گزینه‌های مختلف حمله، از جمله بهترین نوع موشک، زاویه اصابت و زمان شلیک را به کاربر نمایش می‌دهد.این سطح از هماهنگی، سرعت چرخه مشاهده-جهت‌یابی-تصمیم-عمل (OODA Loop) را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

هر شلیک به منزله یک اقدام اطلاعاتی

شاید هوشمندترین بخش طراحی گراوند واردن، قابلیت استفاده مجدد از سلاح شلیک شده به عنوان یک حسگر پروازی باشد. در سناریوی دوم ارائه شده توسط سازنده، پس از شلیک یک موشک به سمت هدف تعیین‌شده، موشک در مسیر خود تصاویری از میدان نبرد ثبت و آنها را به ماژول زمینی گراوند واردن ارسال کرد. این تصاویر بلافاصله آنالیز شدند تا تهدیدات جدیدی که پیشتر شناسایی نشده بودند (مثلاً یک خودروی زرهی کمین کرده در مسیری دیگر) کشف شوند.

این قابلیت، مفهوم آگاهی موقعیتی را متحول می‌کند. در گذشته، یک موشک پس از شلیک یک دارایی مصرفی محسوب می‌شد اما در معماری گراوند واردن، هر شلیک به منزله استقرار موقت یک سنسور پیشرفته در قلب منطقه درگیری است. این بازخورد لحظه‌ای از چشم‌های پروازی می‌تواند جان نیروهای تازه‌نفس را نجات دهد و برنامه آتش بعدی را با دقت بی‌سابقه‌ای بهینه کند.

جایگاه انسان در شبکه، تصمیم‌ساز نهایی

با وجود تمام پیشرفت‌های هوش مصنوعی، MBDA تأکید کرده است که اپراتور انسانی همواره در حلقه تصمیم‌گیری باقی می‌ماند. گراوند واردن یک سیستم خودمختار نیست و یک سیستم کمکی است چرا که ممکن است یک باگ الگوریتمی یا جنگ الکترونیک عملکرد این سامانه را مختل کند.هوش مصنوعی داده‌ها را تحلیل، گزینه‌ها را اولویت‌بندی و حتی پیشنهاد آتش می‌دهد، اما فرمان نهایی شلیک تنها توسط فرمانده انسانی صادر می‌شود.این رویکرد، هم از اشتباهات فاجعه‌بار الگوریتمی جلوگیری می‌کند و هم جلوی هک شدن سیستم را میگیرد( اپراتور انسانی در صورت کرش شدن سامانه ها آن ها را غیرفعال میکند).

هوش مصنوعی، عامل کشنده‌تر کردن جنگ‌های مدرن

چنین سامانه ای، طلوع عصر هوش مصنوعی جنگی کاربردی را نوید می‌دهد و با شکستن محدودیت خط دید، تبدیل هر سلاح به یک حسگر، و ارائه یک لایه تصمیم‌یاری هوشمند، معادله قدرت در میدان نبرد را تغییر می‌دهد.

برای نیروهای مسلحی که به دنبال برتری اطلاعاتی و افزایش سرعت واکنش هستند سامانه های اینچنینی به زودی به یک ضرورت تاکتیکی تبدیل خواهد شد.