پشت پرده افزایش قیمتها در ایران خودرو دیزل/معمای برکناری منجی ایران خودرو از اسلامشهر
اطلاعیه جدید ایرانخودرو دیزل نشان میدهد که این غول جادهمخصوص، سادهترین راه را برای فرار از زیان انتخاب کرده است و آن دستکردن در جیب مردم است ؛ به طوری که این شرکت برای سال ۱۴۰۵ تقاضای افزایش ۳۵ درصدی قیمت (مازاد بر گرانیهای قبلی) را داده که محصولات آن نه کالای لوکس، بلکه ابزار اصلی تولید و حملونقل کشور هستند .
اطلاعیه جدید «ایرانخودرو دیزل» نشان میدهد که یک رویکرد کاملاً «هزینهمحور» که تمام ریسکهای مدیریتی و نوسانات ارزی را مستقیماً به جیب مصرفکننده نهایی و به سفره مردم منتقل میکند به راه افتاده است.
براساس این جدول، سودآوری شرکت به دلیل واردات قطعات بهشدت به نرخ یورو وابستگی دارد، اما این سوال به ذهن میآید که پس از دههها فعالیت چرا شرکت «ایرانخودرو دیزل» همچنان در برابر نوسانات ارزی تا این حد آسیبپذیر است؟
این جدول اعتراف صریحی است به اینکه «داخلیسازی» فقط در حد شعار باقی مانده است ؛ چراکه اگر تولید داخلی واقعی بود، نوسان نرخ ارز نباید منجر به چنین لرزشهای شدیدی در سودآوری (از زیان ۴۳۵ ریالی تا سود ۲۴۱۷ ریالی) میشد.
البته ایران خودرو دیزل مدعی است برای رسیدن به سود ۲۴۱۷ ریالی به ازای هر سهم، باید ۳۵ درصد افزایش قیمت اعمال کند درحالی که خودروی دیزلی اعم از کامیون، کشنده و اتوبوس که کالای مصرفی شخصی نیست و بیشتر ابزار تولید در بخش حملونقل است؛ بنابراین با افزایش ۳۵ درصدی قیمت تبعات دیگری مانند افزایش کرایه حمل بار و افزایش قیمت تمامشده مواد غذایی و کالاها منجر خواهد شد.
نکته مهم دیگر اینکه در جدول زیر آمده است که در صورت عدم افزایش قیمت، شرکت به ازای هر سهم ۴۳۵ ریال زیان میدهد؛ حال سوال این است که چرا تنها راهحل خروج از زیان، «افزایش قیمت فروش» است؟ درحالی که با کاهش هزینههای سربار، اصلاح ساختار نیروی انسانی، بهبود تکنولوژی تولید و کاهش ضایعات هم میتوان به خروج از زیان دهی رسید؛ بنابراین ایرانخودرو دیزل سادهترین راه را انتخاب کرده است و آن «گران میکنیم تا زیان ندهیم.» است.
از سویی دیگر، در نرخ یوروی ۱۵۰ هزار تومانی اگر شرکت قیمت را ۳۵ درصد گران کند، به سود ۲۴۱۷ ریالی میرسد و سوال این است که چرا هدفگذاری روی «نقطه سربه سر» یا همان بدون سود و زیان نیست؟
درحالی که شرکت میتوانست با افزایش قیمت کمتری مانند ۱۰ یا ۱۵ درصدی از زیان خارج شود، اما اصرار دارد با فشار حداکثری ۳۵ درصدی، به یک سود قابلتوجه دست یابد؛ بنابراین این شرکت نمیخواهد فقط زنده بماند، بلکه میخواهد هزینهی توسعه و سود سهامدارش را تماماً از خریداری بگیرد که چارهای جز خرید از این بازار انحصاری ندارد.
در مفروضات جدول، نرخ یورو ۱۵۰ هزار تومان در نظر گرفته شده است و این سوال پیش میآید که اگر در سال ۱۴۰۵ نرخ یورو از این فراتر برود که با توجه به روند تورم هم محتمل است استراتژی ایران خودرو دیزل چیست؟ آیا شرکت دوباره ادعای زیاندهی خواهد کرد یا احتمالاً درخواست افزایش قیمت مجدد خواهد داد؟ بنابراین این «چرخه باطل» همچمنان ادامه دارد که در آن خودروساز همیشه طلبکار است و مصرفکننده همیشه بازنده.
به گزارش خط بازار؛ یکی از اتفاقات قابل توجه در ایران خودرو دیزل، برکناری حمید منجی و انتصاب یوسف الهی شکیب به عنوان مدیرعامل است. واکاوی پشت پرده این موضوع، حقایق بسیاری را می تواند برای ناظران و اهل فن مشخص کند. افکار عمومی همچنان منتظر اقدام قوه قضائیه و نهادهای نظارتی از جمله مجلس در ارزیابی عملکرد یکساله مدیریت بخش خصوصی در گروه ایران خودرو است. سوال اصلی این است که واگذاری ایران خودرو آیا به نفع جیب مردم بوده یا چند سهامدار خاص؟
منبع: تابناک